monde-diplomatique.gr

Accueil du site > Le diplo en grec > 2014 > 11. Νοέμβριος > Ο Έμπολα, μια υπόθεση εθνικής ασφάλειας

Ο Έμπολα, μια υπόθεση εθνικής ασφάλειας

dimanche 30 novembre 2014, par Leymarie Philippe, [Παπακριβόπουλος Βασίλης (μτφ)]

Σύμφωνα με πρόσφατο απολογισμό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η επιδημία αιμορραγικού πυρετού που οφείλεται στον ιό του Έμπολα -η οποία εκδηλώθηκε τον Νοέμβριο του 2013 στη Γουινέα και στη συνέχεια επεκτάθηκε στη Λιβερία και στη Σιέρα Λεόνε- έχει ήδη προκαλέσει τον θάνατο πάνω από 5000 ατόμων. Κι ενώ ο αριθμός των ατόμων που έχουν μολυνθεί από τον ιό διπλασιάζεται κατά μέσο όρο κάθε είκοσι ημέρες, ένα τμήμα της αφρικανικής κοινής γνώμης αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην άρνηση του φαινομένου και στη δυσπιστία.

Από τη στιγμή που εντοπίστηκαν οι πρώτοι ασθενείς έξω από τη ζώνη από την οποία ξεκίνησε η επιδημία, ο φόβος της γενικευμένης εξάπλωσης της ασθένειας μετατράπηκε σε έμμονη ιδέα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες : οι τελευταίες έχουν ήδη αναγάγει το ζήτημα σε υπόθεση εθνικής ασφάλειας, στέλνοντας στη Λιβερία μια στρατιωτική δύναμη αρκετών χιλιάδων ανδρών.

Από τους τρεις χιλιάδες στρατιωτικούς που αποφάσισε να στείλει ο πρόεδρος Ομπάμα στη Λιβερία, οι πρώτες μονάδες κατέφθασαν στη χώρα στις αρχές Νοεμβρίου. Πρόκειται για 700 στρατιώτες της 101ης αερομεταφερόμενης μεραρχίας και 700 άνδρες του Μηχανικού, οι οποίοι προστέθηκαν στους 200 Αμερικανούς που βρίσκονται ήδη επί τόπου. Θα αναλάβουν την κατασκευή κέντρων φροντίδας των ασθενών, χώρων για τη διαβίωση του υγειονομικού προσωπικού, καθώς κι ενός διοικητηρίου όπου θα στεγαστεί το κέντρο διοίκησης της διεθνούς δύναμης, την οποία οι Αμερικανοί επιθυμούν να συγκροτηθεί, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η αντιμετώπιση της κατάστασης [1].

Ο κυριότερος ρόλος αυτών των Αμερικανών στρατιωτών συνίσταται στην υποστήριξη των αμερικανικών –μη στρατιωτικού χαρακτήρα- υπηρεσιών οι οποίες θα στρατευθούν στη μάχη εναντίον του Έμπολα. Όπως δήλωσε στις 30 Σεπτεμβρίου ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, θα συμμετάσχουν στην πρόσληψη και στην κατάρτιση του προσωπικού που θα απαιτηθεί για την αντιμετώπιση της ασθένειας, χωρίς ωστόσο να έρχονται σε άμεση επαφή με τους ασθενείς που έχουν μολυνθεί από τον ιό. Η αποστολή του εξοπλισμού τους θα πραγματοποιείται από ένα κέντρο επιμελητείας που θα δημιουργηθεί στο Ντακάρ της Σενεγάλης.

Μονάχα η Αμερική…

Στις 25 Σεπτεμβρίου, με τη δήλωσή του ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ότι στη Δυτική Αφρική « η κατάσταση έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις δυνατότητες των νοσοκομείων, των κλινικών και των κέντρων υγείας, με αποτέλεσμα ο κόσμος να πεθαίνει στους δρόμους » και ότι « τα συστήματα δημόσιας υγείας είναι έτοιμα να καταρρεύσουν », ο Μπάρακ Ομπάμα κάλεσε ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα να προστρέξει σε βοήθεια. Δήλωσε δε ότι « μονάχα η Αμερική έχει τη δυνατότητα και τη βούληση να κινητοποιήσει την υφήλιο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους », να « αναχαιτίσει την εξάπλωση της επιδημίας του Έμπολα και στη συνέχεια να επιτύχει την εξάλειψη της ασθένειας ». Κι έκλεισε τον λόγο του με την εξής φράση : « Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν η Αμερική αναλαμβάνει την ηγεμονία για να αντιμετωπίσει τις μεγαλύτερες παγκόσμιες προκλήσεις ».

Επρόκειτο για μια ρητορική με έντονα τα στοιχεία του ηγεμονικού λόγου, η οποία χωρίς αμφιβολία επιδίωκε να πείσει την αμερικανική –κατά κύριο λόγο- κοινή γνώμη (η οποία είχε εκλέξει αυτόν τον Δημοκρατικό πρόεδρο για να βάλει τέλος στους λανθασμένους χειρισμούς της χώρας στη διεθνή σκηνή και όχι για να ξαναρχίσουν τα στραβοπατήματα εκτός των συνόρων). Όμως, αυτός ακριβώς ο πρόεδρος θέτει για δεύτερη φορά ένα ζήτημα δημόσιας υγείας στο ίδιο επίπεδο με τις μεγάλες διεθνείς στρατιωτικές και διπλωματικές συγκρούσεις που απασχολούν την επικαιρότητα.

Η μάχη ενάντια στον Έμπολα στη Δυτική Αφρική

Πράγματι, στις 18 Σεπτεμβρίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ χαρακτήρισε τον Έμπολα « απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια » : το ψήφισμα 2177, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα, είχε προωθηθεί από 131 χώρες (μετά από εντονότατες παρασκηνιακές κινήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών) και χάρη σε αυτό ιδρύθηκε η Αποστολή του ΟΗΕ για την Κατεπείγουσα Απάντηση στον Έμπολα (UNΜEER.

Το 2000, το Συμβούλιο Ασφαλείας είχε ήδη αναφερθεί για πρώτη φορά στις απειλές για τη διεθνή ασφάλεια, τις οποίες θα μπορούσε να δημιουργήσει η μόλυνση ολοένα μεγαλύτερων στρωμάτων του πληθυσμού από το AIDS, κυρίως στην Αφρική. Σε αυτές τις απειλές συγκαταλεγόταν η εξασθένιση των εθνικών στρατών στις χώρες που θα πληγούν περισσότερο από την ασθένεια, με αποτέλεσμα, αφενός, να μην μπορούν πλέον να εκπληρώσουν τον ρόλο τους στην επιτήρηση των συνόρων ή στην αποτροπή εχθρικών επιβουλών και, αφετέρου, να μην είναι σε θέση οι συγκεκριμένες χώρες να συμμετάσχουν με στρατεύματα στη συγκρότηση ειρηνευτικών δυνάμεων [2].

Αποσταθεροποιημένες χώρες

Είναι προφανές ότι η ταχύτατη –σχεδόν αστραπιαία- εξάπλωση της επιδημίας του Έμπολα έχει αποσταθεροποιητικά αποτελέσματα για τις οικονομίες των χωρών που πλήττονται. Από αυτήν την άποψη, είναι χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ του ειδικού απεσταλμένου του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP), το οποίο δημοσιεύτηκε σε μια σενεγαλέζικη ιστοσελίδα [3] με τίτλο « Ο Έμπολα στη Λιβερία : “Νοσοκομεία κλειστά επειδή το προσωπικό είναι νεκρό” » και το οποίο αρχίζει με τις εξής φράσεις : « Στη Λιβερία, το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει, ο κρατικός μηχανισμός δεν βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, οι δυνάμεις ασφαλείας είναι ασθενείς και με μεγάλες ελλείψεις εξοπλισμού, η οικονομία έχει βυθιστεί στο τέλμα : ο Έμπολα έχει οδηγήσει στα πρόθυρα της κοινωνικής έκρηξης αυτή τη χώρα που έχει πληγεί από την επιδημία περισσότερο από όλες τις άλλες χώρες της Δυτικής Αφρικής. Ο Λιούις Μπράουν, υπουργός Ενημέρωσης, δήλωσε πρόσφατα ότι, καθώς η χώρα έχει αποσταθεροποιηθεί από τις επιπτώσεις της επιδημίας, κινδυνεύει να ξαναβυθιστεί στον εμφύλιο πόλεμο, τη στιγμή που δεν έχει ακόμα συνέλθει από τους δύο προηγούμενους (του 1989 και του 2003), οι οποίοι είχαν οδηγήσει στην κατάρρευση του κράτους και στο θάνατο 250.000 ατόμων ».

Οι συγκεκριμένες χώρες δεν ήταν προετοιμασμένες για να αντέξουν παρόμοιο σοκ, τόσο στο υγειονομικό όσο και στο κοινωνό επίπεδο : η Γουινέα, για παράδειγμα, αφιερώνει στη δημόσια υγεία μονάχα το 3% του προϋπολογισμού της. Κι αποδείχθηκε ότι υπήρξε μεγάλη υστέρηση στη συνειδητοποίηση του προβλήματος : η αντίδραση άργησε υπερβολικά και τα μέσα που διατέθηκαν ήταν ιδιαιτέρως ανεπαρκή (το ίδιο ισχύει εξάλλου και για διεθνείς οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ή η Αφρικανική Ένωση). Στην περιοχή όπου έχει κάνει την εμφάνισή του ο ιός, ζουν περισσότερα από 22 εκατομμύρια άτομα. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ντόναλντ Καμπερούκα, προέδρου της Αφρικανικής Τράπεζας για την Ανάπτυξη (BAD), για τη Λιβερία, τη χώρα που έχει πληγεί περισσότερο από την επιδημία -αλλά και για τη Σιέρα Λεόνε και τη Γουινέα- προβλέπεται μείωση του ΑΕΠ της τάξης του 2 - 2,5%.

Οικογενειακές συγκεντρώσεις

Ήδη από τον περασμένο Απρίλιο, η ιστοσελίδα της Γαλλικής Εταιρείας Ιατρικής των Καταστροφών (SFMC), η οποία παρακολουθεί με εξαιρετική προσοχή την εξέλιξη του πυρετού Έμπολα, είχε εντοπίσει τις κυριότερες αιτίες που οδήγησαν στην εξάπλωση της επιδημίας : καταρχήν, δεν υπήρξε σωστή αντιμετώπιση των πρώτων κρουσμάτων, καθώς πραγματοποιήθηκε μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον, χωρίς απομόνωση των ασθενών και χωρίς εξετάσεις για την ακριβή διάγνωση της ασθένειας. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας, το νοσηλευτικό προσωπικό διέπραξε σφάλματα. Τέλος, επιτράπηκαν οι οικογενειακές συγκεντρώσεις στις κηδείες των θυμάτων.

Σήμερα, η επιδημία περιγράφεται ως « άτυπη », για αρκετούς λόγους. Αφενός, λόγω του εντυπωσιακά μεγάλου αριθμού των κρουσμάτων σε σχέση με τις προηγούμενες επιδημίες. Επιπλέον, λόγω της πληγείσας γεωγραφικής ζώνης (Δυτική Αφρική και όχι Κεντρική Αφρική) και της έκτασής της [4]. Λόγω, επίσης, της διάδοσής της κυρίως στα αστικά κέντρα, ενώ οι προηγούμενες επιδημίες είχαν κατά κύριο λόγο περιοριστεί στην ύπαιθρο και σε δασικές περιοχές : προφανώς, η επιδημία ακολούθησε τους εμπορικούς άξονες της ζώνης (χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες οδούς). Υπήρξαν ακόμα και « εισαγόμενα » κρούσματα (και στις Ηνωμένες Πολιτείες) και περιπτώσεις επαναπατρισθέντων ασθενών (δύο στην Ισπανία, μία στο Ηνωμένο Βασίλειο, μία στη Γαλλία). Τέλος, παρατηρήθηκε και το πρώτο κρούσμα ενδοευρωπαϊκής μόλυνσης (η Ισπανίδα νοσοκόμα που παρείχε περίθαλψη σε δύο επαναπατρισθέντες ασθενείς).

Ασθενής μηδέν

Στους εξειδικευμένους κύκλους της δημόσιας υγείας και της υγειονομικής επαγρύπνησης έχουν τεθεί τα εξής ερωτήματα : Πώς ήταν δυνατόν να υποτιμήσει ο ΠΟΥ την έκταση της επιδημίας και να καθυστερήσει να αντιδράσει ; Πράγματι, ενώ ο « ασθενής μηδέν » εμφανίστηκε τον Νοέμβριο του 2013, η διεθνής ευαισθητοποίηση δρομολογήθηκε μόλις τον Μάρτιο του 2014, με αποτέλεσμα να αφεθούν μόνες τους οι μη κυβερνητικές οργανώσεις να αντιμετωπίσουν την επιδημία. Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει άραγε να επαναπατρίζεται στη χώρα καταγωγής του το ξένο νοσηλευτικό προσωπικό που έχει μολυνθεί από τον ιό ; [5]. Είναι άραγε οι χώρες του Βορρά –οι οποίες θεωρούν ότι διαθέτουν σωστά εξοπλισμένο και εκπαιδευμένο νοσηλευτικό προσωπικό- τόσο καλά προετοιμασμένες όσο νομίζουν για την αντιμετώπιση μιας εισαγόμενης ασθένειας ; Δικαιούμαστε να αμφιβάλλουμε γι’ αυτό, όταν παρατηρούμε την πρόσφατη αντιμετώπιση των κρουσμάτων του Ντάλας (ΗΠΑ) και της Μαδρίτης. Τι θα συνέβαινε στην περίπτωση απειλών ή επιθέσεων « βιοτρομοκρατίας » ; Το γεγονός ότι στις δυτικές χώρες υπάρχουν παρατηρητήρια και εργαλεία εντοπισμού και διάγνωσης της ασθένειας συνεπάγεται, άραγε, και την πραγματική συνειδητοποίηση του κινδύνου εκ μέρους τους ; Πράγματι, σημαντικά τμήματα του πληθυσμού αγνοούν τους συναγερμούς ή αρνούνται ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του κινδύνου, ενώ, αντίθετα, κάποια άλλα μεγαλοποιούν την έκταση της απειλής. Όλοι θυμόμαστε ότι η επικινδυνότητα του ιού Η1Ν1 είχε σε μεγάλο βαθμό υπερεκτιμηθεί την περίοδο 2009-2010 : οι εκστρατείες εμβολιασμού είχαν αποτύχει στη Γαλλία, στην Πολωνία και στη Γερμανία, ενώ πολλές εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ σπαταλήθηκαν για την παραγωγή (και στη συνέχεια για την καταστροφή) των στοκ εμβολίων που είχαν προβλεφθεί για την κάλυψη ολόκληρου του πληθυσμού τους… Τέλος, πώς είναι δυνατόν να ελεγχθούν στο υγειονομικό επίπεδο –και μάλιστα σε ικανοποιητικό βάθος χρόνου- τα κύματα της μετανάστευσης από την Αφρική ή από τη Μέση Ανατολή (κυρίως μέσω Λιβύης), αλλά και να παρασχεθεί η αναγκαία υποστήριξη στις χώρες υποδοχής που θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή της επιδημίας (για παράδειγμα στην Ιταλία) ;

Εναέριες οδοί

Ο ΠΟΥ είχε ήδη προειδοποιήσει ότι η επιδημία βρισκόταν σε στάδιο « εκρηκτικής » εξάπλωσης και θα μπορούσε –στην περίπτωση που δεν υπάρξει σημαντική ενίσχυση των μέσων που διατίθενται για την αντιμετώπισή της- να μολύνει έως και 20.000 άτομα μέχρι τον Νοέμβριο. Πέρα από την αδυναμία των συστημάτων υγείας και τη γενικευμένη έλλειψη μέσων και εξειδικευμένου προσωπικού, μία από τις κυριότερες δυσκολίες συνίσταται στην έλλειψη συνειδητοποίησης των πληθυσμών, κυρίως στην ύπαιθρο, όπου, για παράδειγμα, είναι δύσκολο να απαιτηθεί από τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα πατρογονικά ταφικά τους έθιμα.

Υπάρχει δε και το εξής ενδεχόμενο, εάν η επιδημία δεν περιοριστεί άμεσα : να μεταλλαχθεί ο ιός και να αρχίσει να μεταδίδεται μέσω του αέρα. Σύμφωνα με την εφημερίδα « The Telegraph » [6], ο Άντονυ Μπάνμπουρυ, διευθυντής του UNMEER, στην πρόσφατη περιοδεία του στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την επιδημία απηύθυνε την παρακάτω προειδοποίηση : « Πρόκειται για ένα εφιαλτικό, αν και όχι ιδιαίτερα πιθανό σενάριο, το οποίο όμως δεν μπορεί και να αποκλειστεί ». Σύμφωνα με τον υπεύθυνο του ΟΗΕ, το προσωπικό των ανθρωπιστικών οργανώσεων « δίνει μάχη ενάντια στον χρόνο για να κατορθώσει να επιτύχει ένα στάδιο ελέγχου της επιδημίας προτού εμφανιστεί κάποια μετάλλαξη, η οποία θα καθιστούσε ακόμα δυσκολότερη την αντιμετώπισή της ».

Γεωπολιτικό όπλο

Στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την επιδημία, η κοινή γνώμη υποκύπτει συχνά στον πειρασμό της δυσπιστίας, ακόμα και της άρνησης του κινδύνου. Μάλιστα, στην Αφρική δεν λείπουν οι φωνές που δηλώνουν ότι ο Έμπολα χρησιμοποιείται από τις μεγάλες δυνάμεις ως ένα καινούργιο γεωπολιτικό όπλο που τους προσφέρει ένα νέο πρόσχημα για επεμβάσεις. Ακόμα κι η « Jeune Afrique », ένα εξαιρετικά μετριοπαθές (και έγκυρο) έντυπο, αναφερόμενο στις ξένες στρατιωτικές επεμβάσεις στη μαύρη ήπειρο, έφθασε στο σημείο να κάνει λόγο, στις 5 Οκτωβρίου, για « την επιστροφή της αποικιοκρατίας στην Αφρική με πρόσχημα την ασφάλεια και προσεχώς με την υγειονομική κρίση, εάν ο Έμπολα αντιμετωπιστεί ως παγκόσμια απειλή ». Βέβαια, τέτοιου είδους νεοαποικιοκρατία επισκιάζεται από τα εγκλήματα των « αποκεφαλιστών » του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και στο Ιράκ και των Ισλαμιστών που εκτέλεσαν τον Γάλλο όμηρο στην Αλγερία. Όπως γράφει ο Φρανσουά Ζουρντάν, ο διευθυντής της « Jeune Afrique », « έχετε προσέξει πώς περνάει ο Μπάρακ Ομπάμα από την τρομοκρατία στον Έμπολα, από τον έναν ιό στον άλλο ; Χρησιμοποιεί δε, το ίδιο ακριβώς λεξιλόγιο : “εξαλείφω”, “εξολοθρεύω”, “παγκόσμιος κίνδυνος” ».

Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο ιός αποτελεί θεϊκή τιμωρία, ενώ κάποιοι φθάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι εισήχθη επίτηδες από τους λευκούς για να ανακόψουν τη δημογραφική αύξηση ορισμένων αφρικανικών χωρών [7], οι οποίες έχουν αποκληθεί « γεωλογικά σκάνδαλα », λόγω των τεράστιων ποσοτήτων σπάνιων μεταλλευμάτων που κρύβει το υπέδαφός τους (Σιέρα Λεόνε, Γουινέα, Κονγκό) : υποτίθεται ότι μέσα από τη δημογραφική εξασθένισή τους θα επιτευχθεί ευκολότερα η λεηλασία του πλούτου τους.

Παρόμοιες κατηγορίες είχαν διατυπωθεί –ακόμα και από μέλη της νοτιοαφρικανικής κυβέρνησης- σχετικά με τον ιό του AIDS, ο οποίος αποτελεί μια πολύ πιο επικίνδυνη μάστιγα για τη δημογραφία της Αφρικής : από τη δεκαετία του 1990, το AIDS έχει μολύνει μεγάλες μερίδες του πληθυσμού του κεντρικού και του νότιου τμήματος της μαύρης ηπείρου, θερίζοντας μεγάλο τμήμα μιας ολόκληρης γενιάς και δημιουργώντας μεγάλο αριθμό ορφανών.

Στην περίπτωση του Έμπολα, το δημογραφικό επιχείρημα φαντάζει ελάχιστα πειστικό αν σκεφθεί κανείς ότι –εάν δεν υπάρξει εκρηκτική εξάπλωση της επιδημίας κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών- ο ιός είναι 700 φορές λιγότερο φονικός από εκείνον του AIDS, ο οποίος σκοτώνει κάθε χρόνο 2,5 εκατομμύρια άτομα, με την πλειονότητα των οποίων να προέρχεται από την Αφρική. Επιπλέον, η ελονοσία –όσο κι αν η καταπολέμησή της σημειώνει ολοένα μεγαλύτερες επιτυχίες- εξακολουθεί να προκαλεί 1,4 – 3 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο, ενώ από φυματίωση πάσχουν 13,7 εκατομμύρια άτομα (με 1,7 εκατομμύριο θανάτους ετησίως). Τέλος, 4 εκατομμύρια άτομα πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας των αναπνευστικών λοιμώξεων…

Πάνω από τα σύνορα

Σύμφωνα με σοβαρότερες αναλύσεις, η εξάπλωση του Έμπολα, η οποία φαίνεται να πραγματοποιείται με εκθετικό ρυθμό (το US Center for Disease and Prevention της Ατλάντα εκτιμάει ότι, σύμφωνα με το πλέον απαισιόδοξο σενάριο, ενδέχεται να έχουν υπάρξει τον Ιανουάριο του 2015 [8] έως και 1,4 εκατομμύρια κρούσματα), θα μπορούσε να ακυρώσει τη δυνατότητα -κυρίως της Δυτικής Αφρικής- να επιτύχει ταχείς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και να μετατραπεί σε αναδυόμενη περιοχή, με αποτέλεσμα να σημειωθεί οπισθοδρόμηση των πολιτικών ολοκλήρωσης των ευρύτερων περιφερειών της ηπείρου και να πυροδοτηθεί η σκλήρυνση των μεταναστευτικών πολιτικών των δυτικών χωρών.

Όταν εξετάζουμε το μέγεθος της κινητοποίησης των Αμερικανών και αρκετών ευρωπαϊκών κρατών [9] για την αντιμετώπιση της ασθένειας, θα πρέπει να το κάνουμε κάτω από το πρίσμα των μετακινήσεων και των μεταναστευτικών ροών : τρομοκρατημένες από την προοπτική μιας επιδημίας που δεν γνωρίζει σύνορα, αυτές οι χώρες προτιμούν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της επιδημίας στην περιοχή όπου εκδηλώθηκε, παρά να αναγκαστούν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της στο εσωτερικό τους.

Χωρίς αμφιβολία, για να αυξηθεί η ένταση της κινητοποίησης ενάντια στην επιδημία –τόσο των κρατών όσο και των μη κυβερνητικών οργανώσεων- ορισμένοι δυτικοί ηγέτες έχουν μεγαλοποιήσει τον κίνδυνο. Ωστόσο, ταυτόχρονα, για να μην πανικοβάλουν την κοινή γνώμη των χωρών τους, επαναλαμβάνουν ότι ο κίνδυνος εξάπλωσης της επιδημίας στην επικράτειά τους είναι « εξαιρετικά μικρός ». Αυτό ακριβώς δήλωνε ο πρόεδρος Ομπάμα στις 6 Οκτωβρίου, την παραμονή του θανάτου του ασθενή στο Ντάλας…

Notes

[1] Ο στρατηγός Γκάρυ Βολέσκι διαδέχτηκε, στα τέλη Οκτωβρίου, τον διοικητή της αποστολής, στρατηγό Ντάριλ Ουίλιαμς.

[2] Δεδομένου ότι ο επιπολασμός του AIDS ήταν ιδιαίτερα υψηλός στους κύκλους των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, σε πολλές χώρες δημιουργήθηκαν γι’ αυτά τα σώματα ειδικά προγράμματα πρόληψης (διανομή προφυλακτικών, πραγματοποίηση τεστ, καμπάνιες ενημέρωσης). Τα Ηνωμένα Έθνη έδωσαν το παράδειγμα : η υπηρεσία διοργάνωσης ειρηνευτικών αποστολών, στην οποία υπάγονται περισσότεροι από 100.000 κυανόκρανοι κατανεμημένοι σε είκοσι αποστολές ανά τον κόσμο, παρέχει ενημέρωση και υπηρεσίες πρόληψης για το AIDS στο σύνολο του προσωπικού που εμπλέκεται σε τέτοιες επιχειρήσεις.

[3] www.senenews.com, « Ebola au Liberia : “Des hôpitaux fermés parce que le personnel est mort” », 30 Σεπτεμβρίου 2014.

[4] Αρκετοί νομοί γειτονικών χωρών, με άλματα αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων : 1.141 χλμ μεταξύ Κόνακρυ (Γουινέα) και Ντακάρ (Σενεγάλη) μέσω Ταμπακούντα (ενδοχώρα της Σενεγάλης)

[5] Επιχειρήσεις όπως η International SOS -7.000 συνεργάτες σε 92 χώρες, από τους οποίους περισσότεροι από 1.000 γιατροί- ειδικεύονται στην ανάλυση υγειονομικών κινδύνων, στην επιμελητειακή υποστήριξη της διαχείρισης κρίσεων, στην παροχή τεχνικής βοήθειας και στον επείγοντα επαναπατρισμό ασθενών και τραυματιών. Οι περισσότεροι μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι, όπως επίσης και οι μεγαλύτερες ΜΚΟ είναι πελάτες τους. Το μοναδικό κέντρο της International SOS στην περιοχή του Παρισιού, μία από τις 25 πλατφόρμες βοήθειας της εταιρείας ανά τον κόσμο, λαμβάνει καθημερινά κατά μέσο όρο περίπου εξήντα κλήσεις οι οποίες αφορούν τον Έμπολα.

[6] Αναφέρεται από τη « Les Echos », 3 Οκτωβρίου 2014.

[7] (Σ.τ.Μ.) Δυστυχώς, αυτές οι συνωμοσιολογικές θεωρίες αντλούν επιχειρήματα από τις εγκληματικές δηλώσεις Ευρωπαίων ακροδεξιών, όπως ο Ζαν Μαρί Λεπέν, οι οποίοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους σε μια μεγάλη επιδημία η οποία θα ερημώσει την Αφρική και χώρες του Τρίτου Κόσμου με σχεδόν ανύπαρκτα υγειονομικά δίκτυα, περιορίζοντας αντίστοιχα τις μεταναστευτικές ροές προς τη Δύση.

[8] Les Echos, 3 Οκτωβρίου 2014.

[9] Μεταξύ άλλων : Η Γαλλία σχεδιάζει να εγκαταστήσει στις δασικές περιοχές της Γουινέας –οι οποίες και αποτελούν μία από τις εστίες της επιδημίας- ένα κινητό στρατιωτικό νοσοκομείο. Η Μεγάλη Βρετανία θα δημιουργήσει ένα κέντρο περίθαλψης στη Σιέρα Λεόνε. Η Παγκόσμια Τράπεζα θα αποδεσμεύσει ένα κονδύλι ύψους 350 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση 100 εκατομμύρια. Η Κίνα υπόσχεται να διαθέσει ένα σημαντικό ποσό, καθώς και μερικές ιατρικές ομάδες, η Κούβα έστειλε 150 γιατρούς, κ.λπ..


Suivre la vie du site RSS 2.0 | Plan du site | Espace privé | SPIP | squelette