monde-diplomatique.gr

Accueil du site > Le diplo en grec > Editoriaux > Μήπως ο Ομπάμα έκανε λάθος ;

Μήπως ο Ομπάμα έκανε λάθος ;

mardi 1er juillet 2014, par Halimi Serge , [Καϊμάκη Βάλια (μτφ)]

Μήπως, εκείνος ο αιρετός του Ιλινόις, ο οποίος τον Οκτώβριο του 2002 εκτιμούσε ότι η επέμβαση στο Ιράκ, το μόνο που θα έκανε ήταν να « συνδαυλίσει τις φλόγες της Μέσης Ανατολής, να ενθαρρύνει τις χειρότερες τάσεις στον αραβικό κόσμο και να ενισχύσει τις στρατολογήσεις της Αλ Κάιντα », δεν είχε προβλέψει σωστά ; Μήπως ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος είχε, τότε, υποσχεθεί ότι ο αμερικανικός στρατός « θα τύχει υποδοχή ελευθερωτή » έβλεπε καλύτερα στο μέλλον ;

Κι όμως είναι σήμερα ο δεύτερος, ο Ντικ Τσένι που κατηγορεί τον πρώτο, τον Μπαράκ Ομπάμα, ότι ενήργησε στο Ιράκ και ως προδότης και ως ηλίθιος. Και με απίστευτο θράσος καταλήγει : « σπάνια πρόεδρος των ΗΠΑ έπεσε τόσο έξω σε τόσα θέματα, σε βάρος τόσων ανθρώπων [1] ».

Για την ώρα, ο Ομπάμα αποκλείει την αποστολή αμερικανικών δυνάμεων ενάντια στους τζιχαντιστές που ελέγχουν μέρος του Ιράκ. Δέχτηκε, ωστόσο, να στείλει 300 « στρατιωτικούς συμβούλους » στο καθεστώς της Βαγδάτης, ενώ ταυτόχρονα έκανε γνωστό ότι ο πρωθυπουργός Νούρι Αλ-Μαλίκι θα πρέπει ν’ αντικατασταθεί. Πριν από σχεδόν 60 χρόνια, οι ΗΠΑ είχαν στείλει και πάλι « στρατιωτικούς συμβούλους » σ’ ένα αυταρχικό και διεφθαρμένο καθεστώς, σ’ εκείνο του βιετναμέζου Νγκο Ντιν Ντίεμ. Κάποια στιγμή, κουρασμένοι από την αγνωμοσύνη του προστατευόμενου τους, επέτρεψαν (ή οργάνωσαν) το θάνατό του. Η συνέχεια εξηγεί ίσως την απροθυμία του αμερικανικού λαού να ακολουθήσει για μια ακόμη φορά τους πολεμοχαρείς : η στρατιωτική επέμβαση, η εμπλοκή σε όλη την Ινδοκίνα, πολλά εκατομμύρια νεκροί…

Ο απολογισμός της επέμβασης των δυτικών δυνάμεων είναι εξίσου καταστροφικός για τους λαούς του αραβικού κόσμου. Τσιγκούνες όταν θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Τυνησίας ή της Αιγύπτου, με το να διαγράψουν, για παράδειγμα, τα χρέη τους, δεν λογαριάζουν τα έξοδα όταν πρόκειται να καταστρέψουν τον εχθρό της συγκεκριμένης εποχής, χρησιμοποιώντας εναντίον του τις μεγάλες ουμανιστικές αρχές. Τις ίδιες που δεν ζητούν ποτέ να εφαρμόσουν οι προστατευόμενοι τους : ούτε το Ισραήλ, ούτε το Κατάρ, ούτε η Σαουδική Αραβία [2].

Στις 13 Ιουνίου, ο πρόεδρος Ομπάμα, αρνήθηκε σε μια χώρα που έχει καταστραφεί από τις ΗΠΑ, την τραγωδία που βιώνει : « Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, τα αμερικανικά στρατεύματα έκαναν μεγάλες θυσίες για να δώσουν στους Ιρακινούς την ευκαιρία να χτίσουν το μέλλον τους ». Γελοιοποιώντας, έτσι, την ιστορία, ενθάρρυνε τους νεοσυντηρητικούς, για τους οποίους κάθε αποδέσμευση της Ουάσινγκτον φέρνει πιο κοντά την αμερικανική παρακμή και το γενικευμένο χάος.

Ο πόλεμος του Ιράκ, ήταν ήδη « κερδισμένος » πριν ο νυν πρόεδρος εισέλθει στον Λευκό Οίκο, επαναλαμβάνει ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τζον Μακ Κέιν. Υποστηρίζει ότι κάθε διεθνής κρίση επιλύεται με την αποστολή πεζοναυτών. Στις 15 Μαρτίου, ζήτησε την αποστολή στρατού στην Ουκρανία. Στις 13 Μαΐου ζήτησε στρατιωτική επέμβαση στη Νιγηρία. Το 2002, ο Μπαράκ Ομπάμα δεν ήθελε να « συνδαυλίσει τις φλόγες της Μέσης Ανατολής ». Θα αποδειχθεί, άραγε, το ίδιο οξυδερκής τους επόμενους μήνες ;

Notes

[1] Dick et Liz Cheney, « The collapsing Obama doctrine », The Wall Street Journal, New York, 18 Ιουνίου 2014.

[2] Στο Κατάρ, δεκάδες χιλιάδες ξένοι εργάτες, δουλεύουν σε συνθήκες που μοιάζουν με σκλαβιά στα εργοτάξια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022.


Suivre la vie du site RSS 2.0 | Plan du site | Espace privé | SPIP | squelette