monde-diplomatique.gr

Accueil du site > Le diplo en grec > 2009 > 05. Μάιος > Θύματα πολιτικών, γενικώς

Το διπλό παιχνίδι Ευρώπης και Ισραήλ

Θύματα πολιτικών, γενικώς

dimanche 17 mai 2009, par Gresh Alain

« Πάγωμα της προσέγγισης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ισραήλ », τίτλος της lemonde.fr (Philippe Ricard, 28 Απριλίου). [1]

« Οι 27 εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έθεσαν ως προϋποθέσεις για την ενίσχυση των σχέσεών τους με το Ισραήλ την αναθέρμανση της ειρηνευτικής διαδικασίας και τη δέσμευση υπέρ της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους. Επικυρωμένη υπό τη γαλλική προεδρία της Ένωσης, το Δεκέμβριο του 2008, η απόφαση αυτή ανεστάλη ντε φάκτο εξαιτίας της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα (27 Δεκεμβρίου-17 Ιανουαρίου) (...).

Η στάση αναμονής που επιδεικνύει η Ε.Ε. είναι τρόπος άσκησης πίεσης στο Ισραήλ. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να είναι αρκετά αυστηροί, ακόμα περισσότερο εφόσον το ίδιο απαιτεί και η κυβέρνηση Ομπάμα. Ευελπιστούν ότι ο Νετανιάχου θα είναι σε θέση να διευκρινίσει τις προθέσεις του κατά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, στα μέσα Μαΐου.

Οι 27 επιθυμούν, επίσης, να θέσουν οι ισραηλινές αρχές τέρμα στον αποικισμό και να ανοίξουν την πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας για να διευκολύνουν, έτσι, την ανοικοδόμηση. "Είναι ένα σύνολο προϋποθέσεων ώστε να αποκτήσουμε μια σταθερή σχέση", δήλωσε ο Χαβιέ Σολάνα, επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας (...).

"Δεν πρόκειται για εκβιασμό", υποστήριξε ο Μπρουνό Λεμέρ, υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γαλλίας, στο Λουξεμβούργο. Για το Παρίσι, ένας στενότερος δεσμός με το Τελ Αβίβ, ο οποίος έχει δρομολογηθεί σωστά, παραμένει στην ημερήσια διάταξη της γαλλικής προεδρίας. Η ίδια πρέπει, επίσης, σύμφωνα με τον Λεμέρ, να πιέσει "περισσότερο" την ειρηνευτική διαδικασία ».

Όταν δέχτηκε τον προεδρεύοντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τσέχο πρωθυπουργό Μίρεκ Τοπολάνεκ, ο ισραηλινός ομόλογός του ξεστόμισε την εξής καταπληκτική φράση : « Εάν δεν μπορούμε να χτίσουμε στη Δυτική όχθη, τότε ούτε και οι Παλαιστίνιοι πρέπει να μπορούν να χτίσουν ! ». [2] Στο ερώτημα, δε, σχετικά με « τους παράνομους εποικισμούς » - σαν να μην ήταν όλοι οι εποικισμοί παράνομες - δήλωσε αποφασισμένος να εφαρμόσει το νόμο.

Η επίσκεψη του υπό παραίτηση Τσέχου πρωθυπουργού στο Ισραήλ προκάλεσε έντονες διαμάχες στις Βρυξέλλες. Θυμίζουμε ότι η Τσεχία, σε γενικές γραμμές, υποστηρίζει τις θέσεις οι οποίες βρίσκονται στα δεξιά του Λικούντ, σχετικά με την ισραηλινο-παλαιστινιακή διένεξη. Ωστόσο, ως προεδρεύοντες της Ε.Ε., οι εκπρόσωποί της έβαλαν λίγο νερό στο κρασί τους. Οι δηλώσεις του Μίρεκ Τοπολάνεκ φάνηκαν, έτσι, πολύ πιο σκανδαλώδεις, όπως ανέφερε το Γαλλικό Πρακτορείο στις 27 Απριλίου : « Η ευρωπαία επίτροπος Εξωτερικών Σχέσεων επανέλαβε, την προηγούμενη Δευτέρα, ότι η Ε.Ε. δεν θα εμβάθυνε τις σχέσεις της με το Ισραήλ εάν η ισραηλινή κυβέρνηση δεν δεσμευόταν υπέρ της λύσης των δύο κρατών, παρά την κριτική της τσεχικής προεδρίας. "Επιθυμούμε να έχουμε καλές σχέσεις με το Ισραήλ, σχέσεις εμπιστοσύνης, αλλά στις αποφάσεις του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου (των ΥΠΕΞ της Ε.Ε.) υπογραμμίζεται ξεκάθαρα ότι η εμβάθυνση δεν μπορεί να εξεταστεί παρά μόνο υπό το φως της ισραηλινο-παλαιστινιακής διένεξης", δήλωσε η Μπενίτα Φερέρο-Βάλντνερ κατά την άφιξή της στη συνδιάσκεψη των επικεφαλής της διπλωματίας της Ε.Ε. στο Λουξεμβούργο. "Αναμένουμε, τώρα, ότι το Ισραήλ θα αναθεωρήσει την πολιτική του κι ελπίζουμε ότι θα επανέλθει στη λύση των δύο κρατών" », πρόσθεσε.

Τσέχικη ερμηνεία

Η επίτροπος επέμενε, έτσι, σε προηγούμενες δηλώσεις της. Είχε υποστηρίξει ότι δεν έφτασε η στιγμή να μεταβούμε πέρα από το ήδη υπάρχον επίπεδο σχέσεων Ε.Ε.-Ισραήλ εξαιτίας της αβεβαιότητας σχετικά με την εξέλιξη της ειρηνευτικής διαδικασίας. Αντίθετα, σε συνέντευξή του στην καθημερινή ισραηλινή εφημερίδα « Haaretz », ο Τσέχος πρωθυπουργός Μίρεκ Τοπολάνεκ διαβεβαίωσε ότι « η ειρηνευτική διαδικασία δεν έπρεπε να συνδεθεί με τις σχέσεις Ε.Ε. και Ισραήλ ». « Θεωρώ ότι οι δηλώσεις της Μπενίτα Φερέρο-Βάλντνερ είναι πραγματικά βιαστικές και δεν αξίζουν παρά μόνο όσο αξίζουν οι δηλώσεις ενός επιτρόπου », δήλωσε ο Τοπολάνεκ.

Ένα άλλο τηλεγράφημα πρακτορείου της ίδιας ημέρας διασαφήνιζε : « Στο τέλος του Συμβουλίου του Λουξεμβούργου ο επικεφαλής της τσεχικής διπλωματίας, Κάρελ Ζβάνζενμπεργκ, προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των δύο θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. Παραδέχτηκε "μικρές διαφορές απόψεων" ανάμεσα στην Επιτροπή και στην Προεδρία και θεώρησε αναγκαίο "τα δύο μέρη να διαβουλεύονται πριν κάνουν δηλώσεις". Και, παρ’ όλο που υπενθύμισε ότι η Ε.Ε. αποφάσισε τον προηγούμενο Δεκέμβρη να εμβαθύνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και ότι "αυτή η απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει ούτε να καταργηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή", αναγνώρισε, επίσης, ότι υπήρχε, για την ώρα, "διακοπή στις συζητήσεις με την ισραηλινή κυβέρνηση" ».

Πολλοί ευρωπαίοι υπουργοί, όπως ο Σουηδός Καρλ Μπιλτ και ο Γάλλος Μπρούνο Λεμέρ, καθώς και ο επικεφαλής εξωτερικών υποθέσεων της Ε.Ε., Χαβιέ Σολάνα, επιδίωξαν παράλληλα να χαμηλώσουν τους τόνους, υπογραμμίζοντας ότι η Ε.Ε. είχε, οπωσδήποτε, ακόμα χρόνο για να αποφασίσει ποια θέση θα υιοθετήσει. Η Ε.Ε. οφείλει « να μάθει επακριβώς τις θέσεις της νέας ισραηλινής κυβέρνησης προτού αποφασίσει την ενίσχυση ή μη των σχέσεών τους », τόνισε ο Σολάνα. « Πιθανότατα θα ανακοινώσει τη στάση της στις αρχές Μαΐου, και τότε θα πρέπει να συζητήσουμε και να δούμε πώς θα προχωρήσουμε », πρόσθεσε. Η Δημοκρατία της Τσεχίας ανέλαβε την προεδρία της Ε.Ε. κατά το πρώτο εξάμηνο του 2009, μετά τη Γαλλία και πριν από τη Σουηδία, η οποία θα πάρει τη σκυτάλη από τους Τσέχους την 1η Ιουλίου. Στην πραγματικότητα, η Ε.Ε. δεν θέτει το πραγματικό ερώτημα. Υποχώρησε έναντι του Ισραήλ το Δεκέμβριο του 2008, [3] αποδεχόμενη την αναβάθμιση των σχέσεών της μαζί του, την ώρα που η ισραηλινή κυβέρνηση συνέχιζε τον εποικισμό και σαμποτάριζε κάθε διαπραγμάτευση με τους Παλαιστίνιους. Θα μπορούσαμε, ακόμη, να πούμε ότι η απόφαση που ελήφθη στα μέσα Δεκεμβρίου αποτέλεσε το « πράσινο φως » για την έναρξη των επιχειρήσεων στη Γάζα. [4]

Η κυβέρνηση Νετανιάχιου διαβεβαιώνει ότι θα κάνει ό,τι και η κυβέρνηση Ολμέρτ, χωρίς να το λέει ανοιχτά. Ας υποθέσουμε ότι αύριο ο Νετανιάχου επανέρχεται, πράγματι, στην πολιτική Ολμέρτ : θα αλλάξει, άραγε, κάτι για τους Παλαιστίνιους ; Όχι, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει μια δικαιολογία για να « ενισχύσει » τις σχέσεις της με το Ισραήλ... Απεσταλμένος του προέδρου Τζορτζ Μπους, το 2002, για να μελετήσει την κατάσταση, ο Τζορτζ Μίτσελ (ο οποίος και σήμερα είναι ο ειδικός απεσταλμένος του Μπαράκ Ομπάμα στη Μέση Ανατολή) είχε συγγράψει μία έκθεση [5] στην οποία ανέφερε : « Εποικισμοί : η ισραηλινή κυβέρνηση έχει, κι αυτή, ευθύνη για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Είναι υπερβολικά δύσκολο να σταματήσει η ισραηλινο-παλαιστινιακή βία εάν η ισραηλινή κυβέρνηση δεν προβεί στο πάγωμα κάθε νέας εγκατάστασης. Πρέπει να δράσει με προσοχή, ούτως ώστε οι εποικισμοί -που είναι βασικός λόγος προστριβών- να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και όχι πρόκληση ικανή να μπλοκάρει από την αρχή κάθε παραγωγική συζήτηση. (...)

Μένουν στις διαπιστώσεις

Σε κάθε μία από τις δύο επισκέψεις μας στην περιοχή, οι Ισραηλινοί ανακοίνωσαν την εξάπλωση των εγκαταστάσεων και ήταν σχεδόν πάντα η πρώτη ερώτηση την οποία έθεταν οι Παλαιστίνιοι που συναντήσαμε (...).

Η ισραηλινή κυβέρνηση δηλώνει την απαγόρευση κάθε νέου εποικισμού αλλά και την άδεια εξάπλωσης όσων ήδη υπάρχουν προκειμένου να προσαρμοστούν στη "φυσική ανάπτυξη". Οι Παλαιστίνιοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στις "νέες" και τις "εκτεταμένες" εγκαταστάσεις και ότι εκτός από ένα μικρό διάστημα παγώματος υπό την πρωθυπουργία του Γιτζάκ Ράμπιν, η ισραηλινή προσπάθεια για την αύξηση του αριθμού και του μεγέθους των εποικισμών δεν σταμάτησε ποτέ ».

Από τότε η κυβέρνηση Μπους, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση κατήγγειλαν τακτικά τον εποικισμό. Στην τετραμερή διάσκεψη του Λονδίνου για τη Μέση Ανατολή (ΗΠΑ, Ρωσία, Ε.Ε., Ηνωμένα Έθνη), στις 2 Μαΐου 2008, η αμερικανική κυβέρνηση εξέφρασε « τη βαθιά ανησυχία της για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων εποικισμού [6] και κάλεσε το Ισραήλ να παγώσει κάθε δραστηριότητα (εξάπλωσης) των εποικισμών, συμπεριλαμβανομένης της φυσικής ανάπτυξης, και να διαλύσει τα συνοριακά φυλάκια που κατασκευάζει από το 2001 ». Σε τι χρησιμεύει αυτό, άραγε, όταν καμία τιμωρία δεν έχει επιβληθεί από την διεθνή κοινότητα στο Ισραήλ ;

Είναι το νόημα του ψηφίσματος το οποίο προτάθηκε από τη γερουσιαστή Ναταλί Γκουλέ [7] στις 23 Απριλίου αναφορικά με τις σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η γερουσιαστής προτείνει στη γαλλική κυβέρνηση « να ζητήσει, στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου Σύνδεσης ανάμεσα στην Ε.Ε. και το κράτος του Ισραήλ » :

 Την άμεση αναστολή της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ Ε.Ε. και Ισραήλ στη βάση του μη σεβασμού από το κράτος του Ισραήλ των υποχρεώσεών του οι οποίες απορρέουν από το άρθρο 2 αυτής της συμφωνίας, δηλαδή « το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αρχές ».

 Την αναβολή κάθε ενίσχυσης των σχέσεων με το Ισραήλ όσο αυτό εξακολουθεί την πολιτική του εποικισμού και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.


Suivre la vie du site RSS 2.0 | Plan du site | Espace privé | SPIP | squelette