monde-diplomatique.gr

Accueil du site > Le diplo en grec > 2007 > 07. Ιούλιος 2007 > Επικίνδυνη η βιασύνη Μπους για το Κόσοβο

Επικίνδυνη η βιασύνη Μπους για το Κόσοβο

dimanche 8 juillet 2007, par Ramonet Ignacio


Το ευαίσθητο ζήτημα του Κοσόβου, που παραμένει άλυτο εδώ και οκτώ χρόνια, επανέρχεται στην καρδιά της διεθνούς πολιτικής επικαιρότητας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, προειδοποίησε τους άλλους ηγέτες -χωρίς αμφιβολία ενθαρρυμένος από τη θριαμβευτική υποδοχή του στα Τίρανα στις 10 Ιουνίου- ότι πρέπει να λέμε « φτάνει ! » όταν οι διαπραγματεύσεις τραβούν σε μάκρος. Σύμφωνα με τον Μπους, το Κόσοβο πρέπει σύντομα να διακηρύξει μονομερώς την ανεξαρτησία του και η Ουάσινγκτον θα την αναγνωρίσει χωρίς να περιμένει την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. [1]

Αναρωτιόμαστε για ποιους λόγους, πενήντα χρόνια δεν ήταν αρκετά για να δημιουργηθεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος -με όλες τις συνέπειες που γνωρίζουμε- και γιατί, αντίθετα, το θέμα του Κοσόβου πρέπει να λυθεί σε τόσο σύντομο διάστημα.

Στα Βαλκάνια, η διπλωματική σπουδή είναι μερικές φορές συνώνυμη της καταστροφής. Θυμόμαστε τη βιάση της Γερμανίας και του Βατικανού ν’αναγνωρίσουν την απόσχιση της Κροατίας, το 1991, γεγονός που ευνόησε τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την έναρξη του σερβοκροατικού πολέμου αρχικά και του πολέμου της Βοσνίας κατόπιν. Χωρίς να υποτιμούμε τον καταστροφικό ρόλο του πρώην προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και των εξτρεμιστών υπέρμαχων της « Μεγάλης Σερβίας », πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις φέρουν κι αυτές μέρος της ευθύνης για τις εν λόγω συγκρούσεις που υπήρξαν οι πιο δραματικές στη Γηραιά Ήπειρο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η σπουδή ήταν επίσης εκείνη που ευνόησε τον πόλεμο στο Κόσοβο, το 1999, όταν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αρνήθηκαν να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με το Βελιγράδι, [2] αποφάσισαν να μην διεξάγουν διάλογο στο Συμβούλιο Ασφαλείας και κατόπιν, χωρίς εντολή του ΟΗΕ, χρησιμοποίησαν το ΝΑΤΟ για να βομβαρδίσουν τη Σερβία επί μήνες, ώστε να αναγκάσουν τις δυνάμεις της ν’ αποσυρθούν από το Κόσοβο.

Η απόφαση 1244 του ΟΗΕ έδωσε τέλος, τον Ιούνιο του 1999, στον πόλεμο, και έθεσε το Κόσοβο υπό τη διοίκηση της Ειρηνευτικής Δύναμης του Κοσόβου (KFOR), 17.000 ανδρών, η οποία εγγυάται από τότε την ασφάλεια της περιοχής. Η συγκεκριμένη απόφαση αναγνωρίζει ότι το Κόσοβο ανήκει στη Σερβία, γεγονός αποφασιστικής σημασίας, εφόσον η αρχή που υιοθετήθηκε από τις εμπλεκόμενες στους πρόσφατους πολέμους δυνάμεις ήταν πάντα ο σεβασμός των εσωτερικών συνόρων της πρώην Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Στο όνομα αυτής της αρχής δεν έγιναν αποδεκτά και δόθηκαν μάχες ενάντια στα σχέδια της « Μεγάλης Κροατίας » και της « Μεγάλης Σερβίας », που απειλούσαν να διαλύσουν τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Και σ’ αυτήν την αρχή βασίζεται σήμερα η Σερβία, υποστηριζόμενη και από τη Ρωσία, για να αρνηθεί το σχέδιο που προτείνει σήμερα ο διεθνής μεσολαβητής Μάρτι Αχτισάρι.

Πιθανόν η ανεξαρτησία να αποδειχθεί αναπόφευκτη λύση για το Κόσοβο, εξαιτίας των τεράστιων εμποδίων της διατήρησής του υπό σερβική διοίκηση. Όμως ο συγκεκριμένος δρόμος δεν μπορεί να χαραχτεί παρά μόνο με στενή και μακρά συνεργασία με το Βελιγράδι, το οποίο, εξάλλου, ανησυχεί για την προστασία της σερβικής μειονότητας που παραμένει στο Κόσοβο.

Ανεύθυνες πρωτοβουλίες

Η βιαστική ανεξαρτησία, όπως τη ζητά ο πρόεδρος Μπους, που δεν θα έχει γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης στο πλαίσιο του ΟΗΕ, θα μπορούσε σύντομα να οδηγήσει στη « Μεγάλη Αλβανία », κάτι που αυτόματα θα πυροδοτήσει τις εθνικιστικές διεκδικήσεις προσάρτησης της Κροατίας και της Σερβίας απέναντι στη Βοσνία.

Χωρίς να υπολογίσουμε το εκρηκτικό διεθνές προηγούμενο για πολλές οντότητες, οι οποίες θα μπουν στον πειρασμό να διακηρύξουν κι αυτές μονομερώς την ανεξαρτησία τους. Την Παλαιστίνη από το Ισραήλ, τη Δυτική Σαχάρα από το Μαρόκο, το Κουρδιστάν από την Τουρκία, την Τσετσενία από τη Ρωσία, την Αμπχαζία από τη Γεωργία, την Ταϊβάν από την Κίνα, ακόμα και τη χώρα των Βάσκων και την Καταλονία από την Ισπανία και τη Γαλλία, για ν’ αναφέρουμε μόνο μερικές. Ο Μπους είναι έτοιμος, άραγε, να εγγυηθεί, για την ανεξαρτησία τους, όπως δήλωσε έτοιμος για το Κόσοβο ;

Γνωρίζουμε την απίστευτη ζημιά που προκάλεσαν οι ανεύθυνες πρωτοβουλίες του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή. Η σημερινή σοβαρή του επέμβαση σ’ ένα τόσο εκρηκτικό πεδίο όπως τα Βαλκάνια, ένα από τα πιο επικίνδυνα του κόσμου, προκαλεί δυσαρέσκεια και ανησυχία.

« Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία »

Notes

[1] « International Herald Tribune », 11 Ιουνίου 2007.

[2] Κατηγορήθηκε ότι διεξήγαγε πολιτική μαζικής καταστολής ενάντια στους Αλβανούς του Κοσόβου - περίπου το 90% του πληθυσμού και μουσουλμάνους στην πλειονότητά τους.


Suivre la vie du site RSS 2.0 | Plan du site | Espace privé | SPIP | squelette